پایگاه خبری تحلیلی بازی دراز ۱۳:۲۴ - ۱۴۰۱/۰۳/۱۸
میزگرد فرهنگی :

شخصیت امام رضا(ع) زیباترین الگوی زندگی و اخلاق اسلامی هستند/ حضرت رضا(ع) همه جا مدافع اصول و مبانی اسلام است

بازی دراز 1404:به مناسبت ولادت امام رضا(ع) جمعی از روحانیون شهرستان سرپلذهاب میزگرد فرهنگی تشکیل و ابعاد شخصیت امام رضا(ع) را مورد گفتگو قرار دادند.

حجت الاسلام جواد فاطمی نسب در این میزگرد ضمن گرامیداشت دهه کرامت و ولادت امام رضا(ع) در خصوص سیره و نحوه زندگی کردن امام رضا(ع) گفت: امام رضا(ع) بسیار ساده زیست بودند و همواره خانه ایشان از وجود افراد نیازمند و تهیدست پُر بود و افراد همواره بر سر سفره امام رضا(ع) حضور داشتند.

وی بیان کرد: امام رضا (ع) از هر طریقی برای تعالی تشیع در ایران اسلامی تلاش کردند .

ایشان بیان کرد: امام رضا(ع) به اخلاق عالی و ممتاز آراسته بودند و بدین سبب دوستی عام و خاص را به خود جلب می کردند و همواره به مستضعفان احترام می گذاشتند.

امام جمعه شهرستان اظهار داشت: حضرت علی بن موسی الرضا (ع) مانند دیگر پیشوایان معصوم علیهم السلام به زیور فضایل اخلاقی و کمالات نفسانی آراسته و از هر گونه زشتی و پلیدی و رذایل اخلاقی دور بودند.

در ادامه مدیر حوزه علمیه باقرالعلوم سرپلذهاب  با بیان اینکه امام رضا(ع) زیباترین الگوی زندگی و اخلاق اسلامی هستند، گفت: آن حضرت با رفتار مهربان و رئوف خود به خانواده و نیازمندان رسیدگی می کردند و با سیاست و مهربانی خود به مبارزه با افکار منحرف در زمان خود می پرداختند.

حجت الاسلام یعقوبی افزود:امام رضا (ع)در گفتگو با مسئولان مملکت و در برابر مستضعفان یک سلسله اصول و ضوابط را در رفتار خود منعکس می سازد، حضرت رضا(ع) همه جا مدافع اصول و مبانی اسلام است، او پیوسته بر وفق موازین اسلامی عمل می کنند. او همه جا از حق ولایت خود و پدران خود دفاع می کند. منطق قوی حضرت رضا(ع) در تمام مباحثشان افراد را مسحور می سازد. امام رضا(ع) به مستضعفان احترام می گذارد و در مقابل مستکبران بی اعتنایی می کند. و پیوسته در حفظ شرف و حیثیت افراد می کوشید.

ایشان تصریح کرد: پرهیزکاری و تقوای امام رضا(ع) طوری بود که نه تنها مردم، بلکه دشمنان نیز به آن اعتراف می کردند، همه فکر و اندیشه ایشان، حفظ دین خدا و اجرای وظائف الهی بود و نجات خود و مردم را در تقوا، پرهیزکاری و عبادت می دانستند. در مورد امام رضا(ع) باید گفت ایشان اُسوه ی کامل عبودیت بودند و در این راه به حدی رسیده بودند که ایشان را عاشق عبادت می دانستند، آن حضرت بسیاری از روزها را روزه داشتند و بسیاری از شبها بیدار بودند، به طوری که امام(ع) در هر شبانه روز هزار رکعت نماز می خواندند.

وی گفت:توجه به برخی ابعاد وجودی شخصیت امام رضا(ع) در حد توان و تاثیر آن در عرصه زندگی اجتماعی و سبک زندگی ما به عنوان مسلمانی شیعه و پیرو آن حضرت موثر و راهگشا است.یکی از ابعاد وجودی آن حضرت بعد شخصیتی و خانوادگی آن است؛ از نظر شکل گیری و ساختار شخصیتی امام رضا(ع) در خاندانی متولد شده که محل وحی و آمد و شد فرشتگان بوده از این رو از این بعد شخصیتی صرف نظر می کنیم اما سیره و روش آن حضرت مانند سیره اخلاقی و علمی و سیاسی به عنوان الگویی اطمینان بخش برای زندگی روزمره دارای پیام است که در پرتو سیره آن پیشوای راستین می توانیم زندگی خود را جهت دهیم .

در ادامه نماینده ولی فقیه در سپاه ناحیه سرپلذهاب ضمن تبریک ولادت امام رضا.ع. گفت: پرهيزگاري و تقواي امام رضا عليه السلام طوري بود كه نه تنها مردم، بلكه دشمنان نيز به آن اعتراف مي‌كردند، ايشان همه فكر و انديشه‌شان، حفظ دين خدا و اجراي وظايف الهي بود و نجات خود و مردم را در تقوا، پرهيزگاري و عبادت كردن مي‌دانستند. چيزهايي كه در دنيا وجود داشت، سبب نشد كه ايشان از وظيفه خود دور بيفتد، ايشان به دنيا علاقه نداشتند و نسبت به آن بي‌رغبت بودند، زهد و عبادتشان بي‌نظير بود، هميشه سعي داشتند مردم را به تقوا و عبادت و پرستش خداوند دعوت نمايند ، چنان كه به برادرشان زيد فرمودند: «اي زيد از خدا بترس، آن چه كه ما به آن رسيده‌ايم به وسيله همين تقواست هر كس كه تقوا داشته باشد و خدا را مراقب خود نداند از ما نيست و ما از او نيستيم.

حجت الاسلام سبزی گفت: نمونه ديگري از اخلاق امام رضا عليه السلام اين بود كه در دوران ولايت عهدي وتصدي بالاترين مقام در دولت اسلامي به هيچ يك از غلامانشان دستور نمي دادند كه كارهاي ايشان راانجام دهند.

وی بیان کرد: در مورد امام رضا عليه السلام بايد گفت ايشان، اسوه كامل عبوديت بودند و در اين راه به حدي رسيده بودند كه ايشان را عاشق عبادت مي‌دانستند. آن حضرت بسياري از روزها را روزه داشتند و بسياري از شب‌ها بيدار بودند. به طوري كه در زمان ايشان و نه بعد از آن، كسي به اين درجه نرسيد حتي زاهدترين افراد.

لازم به ذکر است، هشتمین امام شیعیان، حضرت علی بن موسی الرضا (ع)، یازدهم ذی قعده، سال 148 هجری ـ شانزده روز پس از شهادت جد بزرگوارش امام صادق (ع) ـ در مدینه چشم به جهان گشود. نام مبارکش را «علی» گذاشتند. کنیه اش «ابوالحسن» و القابش، رضا، صابر، رضی و وفی بود که مشهورترین آنها «رضا» است.