یک زمانی، او نیز همچون دیگر قهرمانان افسانهای ورزش ایران هوس هنرپیشگی به سرش زد. یک روز، کارگردان دلربایی پیدا شد که بهش پیشنهاد داد قصه زندگی او را نیز در قالب سامسون و ببر مازندران و «شزم» و تارزان، بسازد.
|
ابراهیم افشار روزنامهنگار پیشکسوت ورزشی ضمن نقل خاطراتی جالب از اولین سینمای عمومی ایران به نام سینما سولی (خورشید) اطلاعاتی از نحوه
کلاهبرداری یک کارگردان از مرحوم محمود نامجو قهرمان افسانهای وزنه برداری و برنده اولین مدال طلاى جهانى ورزش ایران بیان کرده است.
افشار در تازهترین یادداشت خود در «هفت صبح» نوشته است: محمود نامجو در آن روزهای آخری که با گنجشکهای صمد کیف میکرد و در به در دنبال معالجهاش در خارج بود، یکهو نمیدانم چه شد که واژه سینما از دهن صاب مردهام پرید بیرون.
گفتم آقا پس اون ویلای محمود آباد چه شد؟ آن پساندازها چه شد؟ به گمانم یک نمه اشکی چشمانش را برداشت و گفت که یک زمانی، او نیز همچون دیگر قهرمانان افسانهای ورزش ایران هوس هنرپیشگی به سرش زد. یک روز، کارگردان دلربایی پیدا شد که بهش پیشنهاد داد قصه زندگی او را نیز در قالب سامسون و ببر مازندران و «شزم» و تارزان، بسازد. خودش نیز آرتیست زندگی خودش باشد. بیچاره رفت همه داروندارش را فروخت، ویلای محمود آبادش را فروخت، خرت و پرتهایش را فروخت و یک، سه هزار تومانی جور کرد. کارگردان ناکس بهش گفت که فردا آماده باش برویم لوکشین... اما از آن فردا، هزاران سال میگذرد. آقای آرتیست پول بدبخت را کشید بالا و یک چیکه آب شد و رفت زیر خاک...
