به گزارش بازی دراز1404: محمدامین چهری در گفتگو با خبرنگار شبکه اطلاع رسانی مرصاد، اظهار داشت: پیشوایان معصوم(ع) انسانهای کامل و برگزیدهای هستند که به عنوان الگوهای رفتاری و برای هدایت جامعه بشری از سوی خدا تعیین شدهاند و رفتار و خوی و منش آنان ترسیم «حیات طیبه» انسانی و ارزشهای الهی است.
این کارشناس علوم دینی و مدرس دانشگاه در ادامه با اشاره به اینکه اگر کسی بخواهد شناختی دقیق از ائمه علیهم السلام از لحاظ علمی، اعتقادی و علم کلام به دست بیاورد باید دعای جامعه کبیره را خوب مطالعه کند، خاطرنشان کرد: زیارت جامعه کبیره یکی از زیارتنامههایی است که علی النقی، امام دهم شیعیان، به یکی از اصحابش تعلیم داده است تا در هنگام زیارتِ امامان خوانده شود و از آنجاییکه مختص امامی خاص نیست، «جامعه» نامیده میشود.
وی گفت: پیشوای دهم شیعیان امام هادی(ع) یکی از پیشتازان دانش و تقوا و کمال است که وجودش مظهر فضائل اخلاقی، کمالات انسانی و الگوی حقجویان و ستمستیزان است.
چهری گفت: امام هادی(ع) در خاندانی پا به عرصه جهان هستی گشود که اخلاق و انسانی مجّسم بودند، ادب و محبت بر سراسر این خانواده سایهگستر بود؛ کودک به بزرگ احترام میگذاشت و بزرگ در محبت و مهر به کودک پیش قدم بود. مورخان نمونه های شگفت انگیزی از ویژگی های اخلاقی این خاندان را نقل کرده اند، مثلاً منقول است که «امام حسین (ع) در برابر برادر خویش حضرت امام حسن (ع) هرگز سخن نمی گفت و این کار را برای تجلیل و بزرگداشت برادر انجام می داد».
این مدرس دانشگاه تصریح کرد: کسانی که امام را دیدهاند از فضل و نجابت حضرت سخن گفتهاند. عبیدالله بن یحییالخاقان میگوید: لو رأیت اباه رأیت رجلا جزلا نبیلا فاضلا؛ اگر پدر امام عسکری(ع) (یعنی امام هادی) را میدیدی او را شخص بسیار کریم و بخشنده، با نجابت و صاحب فضل مییافتی.
وی افزود: در روایات به برخی از ویژگیها و خصوصیات فردی امام هادی(ع) اشاره شده است. این خصوصیات شامل دو دسته فضایل اکتسابی و غیراکتسابی میشود. کسانی که میخواهند ایشان را سرمشق قرار دهند باید از ویژگیهای اکتسابی ایشان بیاموزند و خود را همسان و همانند ایشان درحد توان کنند.
وی با بیان اینکه امام هادی(ع) نمونه ای از انسان کامل و مجموعه سترگی از اخلاق اسلامی بود، خاطرنشان کرد: امام هادی(ع) تلاش فراوانی برای آمادهسازی شیعیان برای عصر غیبت کردند و از جمله اقدامات حضرت در این زمینه، بیان روایات فراوان در مورد فرارسیدن و نزدیک بودن عصر غیبت، بشارت به ولادت حضرت حجت(عج) و مخفی بودن ولادت حضرت، کم کردن تماس مستقیم خودشان با شیعیان، تأیید برخی از کتب فقهی و اصول روایی شیعه و ارجاع سوالات شیعیان به وکلا و توجیه وکلا نسبت به پرسشهای شیعیان بود.
این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: در عصر امامت امام هادی(ع) و حکومت خلفای عباسی، شبهات و فتنههای زیادی رایج بود؛ امام هادی(ع) به مبارزه با این حرکت غیراسلامی پرداختند و به این شبهات پاسخ دادند. لذا بدون شک، ارتباط با چنین چهره هایی و پیروی از دستورها و رفتارشان، تنها راه دستیابی به کمال انسانیت و سعادت دو جهان است.
گفتنی است؛ امام علی النقی (ع) در نیمه ذیحجه سال ۲۱۲ هجری در اطراف مدینه در محلی به نام «صریا» به دنیا آمد. پدرش امام جواد (ع) و مادرش «سمانه» نام داشت که انسانی با فضیلت و با تقوا بود. مشهورترین القاب حضرت، «نقی» و «هادی» است و به ایشان «ابوالحسن ثالث» نیز گفته میشود. امام هادی (ع) در سال ۲۲۰ هجری پس از شهادت پدر گرامی اش، برمسند امامت نشست و در سال ۲۵۴ هجری در شهر سامرا به شهادت رسید. مدت امامت او ۳۳ سال و عمر شریفش ۴۱ سال و چند ماه بود.