احمد کارگر در گفتگو با خبرنگار گروه فرهنگی شبکه اطلاعرسانی «مرصاد»؛ با اشاره به هدف قرار گرفتن عمدی کتابخانهها و مراکز علمی در جریان جنگهای اخیر، اظهار داشت: بمباران این اماکن تصادفی نیست، این اماکن نماد حافظه جمعی، هویت ملی و توانمندی جامعه در تفکر نقادانه هستند.
وی این رویکرد تخریبی را به آتشکشیدن کتابخانهها و رصدخانهها توسط مغولها تشبیه کرد و افزود: فرهنگِ وحشیِ غرب، نه تنها ساختمانها، بلکه توانایی جامعه در تحلیل، بهخاطر سپردن و تصمیمگیری آگاهانه را نیز هدف قرار داده است.
این پژوهشگر عرصه رسانه با استناد به آمار رسمی، ابعاد گسترده این تهاجم فرهنگی را تشریح کرد و گفت: حمله به ۵۵ کتابخانه و ۳۰ دانشگاه و مرکز تحقیقاتی، اقدامی عمدی برای ضربه به هویت ایرانی است.
وی بیان کرد: دلیل انتخاب استراتژیک کتابخانهها در جنگ شناختی، نقش حیاتی آنها به عنوان «حافظه بلندمدت جامعه» است.
کارگر کتابخانهها را به «هارد دیسک بیرونی» حافظه جمعی ایران تشبیه کرد و گفت: با نگهداری اسناد، نسخ خطی و منابع مرجع، اصالت تاریخی و هویت ملی را حفظ میکنند. از این رو، دشمن با تلاش برای پاک کردن این مراکز، در واقع به دنبال حذف حافظه تاریخی و از بین بردن پیوند میان نسلهای مختلف با ریشههای فرهنگی خود است.
این پژوهشگر عرصه رسانه، نقش کتاب را به عنوان یک رسانه پویا و اثربخش در میدان نبرد بازتعریف کرد و آن را «پادزهر اخبار جعلی» دانست.
وی با تأکید بر تفاوت ماهوی میان محتوای گذرا و سیال فضای مجازی با محتوای ماندگار و مستدلِ کتاب، گفت: در عصر هجوم اطلاعات دروغین، کتابخانهها و مراکز علمی، از جمله کتابخانههای کانونهای مساجد، حیاتیترین سنگرها برای حفظ حقیقت و تقویت آگاهیبخشی در برابر تهاجمات شناختی هستند.
وی در پایان خاطرنشان کرد: ما با یک جنگ سوم تحمیلی روبهرو هستیم. این نبرد تنها در ابعاد نظامی نیست، بلکه زیرساختهای دانش و فرهنگ کشور در شهرهایی نظیر تهران، اصفهان، زنجان و مشهد، هدف مستقیم حملات قرار گرفتهاند تا از ریشههای معرفتی ملت کاسته شود.