خبرگزاری فارس؛ «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ * كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ * إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ»و در آیهای دیگر میفرماید:«وَما لَكُم لا تُقاتِلونَ في سَبيلِ اللَّهِ وَ المُستَضعَفينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الوِلدانِ»چرا در راه خدا و برای نجات مردان و زنان و کودکانی که زیر فشار ظلم گرفتار شدهاند قیام نمیکنید؟این دو آیه در حقیقت یک پیام مشترک دارند: مؤمن حق ندارد میان باور و عمل فاصله بیندازد، همانگونه که حق ندارد در برابر فریاد مظلوم بیتفاوت بماند. ایمان، فقط دوست داشتن حق نیست؛ ایستادن پای حق است. فقط محکوم کردن ظلم نیست؛ هزینه دادن برای مقابله با ظلم است.
سالها عدهای شعار میدادند: «نه غزه، نه لبنان». تصور میکردند میان سرنوشت ملتهای منطقه و زندگی مردم ایران هیچ ارتباطی وجود ندارد. گمان میکردند اگر چشم خود را بر حوادث اطراف ببندند، آتش دشمن نیز راه خانه آنان را پیدا نخواهد کرد. اما حوادث سالهای اخیر، بسیاری از همین افراد را به تأمل واداشت. امروز دیگر کمتر کسی تردید دارد که لبنان فقط یک کشور در آن سوی مرزها نیست؛ یکی از مهمترین خطوط رویارویی با دشمنی است که اگر در یک نقطه موفق شود، به نقطه بعدی خواهد رفت.اما مسئله فقط یک محاسبه امنیتی نیست. پیش از آنکه یک ضرورت سیاسی باشد، یک وظیفه انسانی و دینی است. قرآن نمیپرسد مظلوم اهل کدام کشور است؛ نمیپرسد به چه زبانی سخن میگوید؛ نمیپرسد از چه قوم و نژادی است. تنها یک سؤال مطرح میکند: آیا انسانی زیر بار ظلم گرفتار شده است یا نه؟ اگر گرفتار شده، مسئولیت آغاز میشود.در تمام این سالها، حزبالله لبنان یکی از روشنترین نمونههای عمل به همین منطق بوده است. آنان فقط از آرمانها سخن نگفتند؛ پای آرمانهایشان ایستادند. از نخستین روزهای شکلگیری خود، باور داشتند که نباید در برابر اشغالگری، تحقیر ملتها و کشتار بیگناهان سکوت کرد. به همین دلیل خود را سرباز راهی میدانستند که امام خمینی(ره) ترسیم کرده بود و در ادامه نیز مسیر خود را در چارچوب همان باورها دنبال کردند.
شهید سید حسن نصرالله بارها نشان داد که وفاداری به یک اندیشه، صرفاً تکرار چند شعار نیست. او از نسلی بود که میکوشید آنچه را حق میداند، در میدان عمل نیز محقق کند. فاصله میان گفتن و انجام دادن را از میان بردارد. همان چیزی که آیات آغازین سوره صف از مؤمنان مطالبه میکند.اما ارزش واقعی هر باور، زمانی آشکار میشود که پای هزینه در میان باشد. مردم جنوب لبنان بیش از چهار دهه است که این هزینه را پرداختهاند. خانههایی که ویران شد و دوباره ساخته شد. خانوادههایی که عزیزان خود را از دست دادند و باز هم عقب ننشستند. شهرهایی که بارها هدف حمله قرار گرفتند و دوباره به زندگی بازگشتند.پس از طوفانالاقصی، فیلمی از یکی از ساکنان شهر الخیام منتشر شد. مردی که میگفت این سومین بار است که خانهاش با خاک یکسان میشود و هر بار آن را از نو میسازد. دیگری میگفت هنگام بازسازی خانه، به این فکر میکند که اگر دوباره ویران شد، دفعه بعد چگونه بهتر آن را خواهد ساخت. این فقط روایت چند ساختمان تخریبشده نبود؛ روایت مردمی بود که حاضر بودند برای باور خود هزینه بدهند اما تسلیم نشوند.
شاید این پرسش تلخ اما ضروری باشد: آیا ما به اندازه آنان برای آرمانهایی که از آن سخن میگوییم هزینه دادهایم؟ آیا اگر سالها از مقاومت و ایستادگی آنان تمجید کردهایم، امروز نیز خود را در سرنوشت آنان شریک میدانیم؟ یا تنها زمانی از آنان یاد میکنیم که خطری متوجه ما نباشد؟قرآن کریم از مؤمنان نمیخواهد تماشاگر باشند. آن مردان و زنان و کودکانی که در آیه سوره نساء از آنان یاد شده، انسانهایی هستند که راهی برای دفاع از خود ندارند و دست یاری به سوی دیگران دراز کردهاند. سؤال قرآن همچنان پابرجاست: وقتی صدای آنان را میشنوید، چه میکنید؟امیرالمؤمنین(ع) هنگامی که از تعرض به یک زن در مرزهای سرزمین اسلامی سخن گفتند، درد اصلیشان فقط وقوع آن ظلم نبود؛ دردشان این بود که چرا جامعه نسبت به آن بیتفاوت مانده است. همین منطق امروز نیز زنده است. اگر فریاد مظلوم شنیده شود و پاسخی نگیرد، فقط یک ملت آسیب نمیبیند؛ وجدان امت آسیب میبیند.
از سوی دیگر، تجربه نیز همین حقیقت را فریاد میزند. دشمن هنگامی که در یک نقطه موفق شود، متوقف نمیشود. اگر فلسطین را تنها بگذاریم، امروز لبنان درگیر میشود. اگر امروز لبنان را تنها بگذاریم، فردا نوبت نقطهای دیگر خواهد بود. این زنجیره تا زمانی ادامه پیدا میکند که جایی در برابر آن ایستاده شود.رهبر شهید انقلاب در نماز جمعه نصر پس از شهادت شهید نصرالله به همین واقعیت اشاره کردند که ملتها اگر میخواهند گرفتار محاصره و فشار فلجکننده دشمن نشوند، باید خود را در سرنوشت ملتهای مظلوم شریک بدانند و فرمودند: «ملّتی اگر میخواهد مبتلای به محاصره فلجکننده دشمن نشود، باید از اوّل چشم را باز کند، بیدار باشد؛ وقتی دید دشمن سراغ یک ملّت دیگر رفت، خود را با آن ملّت مظلوم و زیر ستم شریک بداند، به او کمک کند، با او همکاری کند تا دشمن آنجا موفّق نشود. اگر دشمن آنجا موفّق بشود میآید سراغ این نقطه بعدی. ما مسلمانها سالهای متمادی از این حقیقت غفلت کردهایم، نتایجش را هم دیدهایم؛ امروز دیگر نباید غفلت کنیم؛ باید حواسمان جمع باشد. ما باید کمربند دفاع را، کمربند استقلالطلبی را، [کمربند] عزّت را، از افغانستان تا یمن، از ایران تا غزّه و لبنان، در همه کشورهای اسلامی و ملّتهای اسلامی محکم ببندیم.»این همان چیزی است که بسیاری از ما سالها بعد متوجه آن شدیم؛ لبنان فقط لبنان نیست. همانگونه که غزه فقط غزه نیست. آنجا صرفاً یک نقطه روی نقشه نیست؛ بخشی از کمربند عزت، امنیت و استقلال ملتهای منطقه است. شکستن این حلقه، فقط یک ملت را آسیبپذیر نمیکند؛ همه را آسیبپذیر میکند.
امروز مسئله اصلی این نیست که درباره لبنان چه احساسی داریم؛ مسئله این است که در برابر مسئولیتی که بر دوش ما قرار گرفته چه خواهیم کرد. آیات قرآن از ما نمیخواهند صرفاً حق را بشناسیم؛ از ما میخواهند کنار حق بایستیم. از ما نمیخواهند فقط برای مظلوم اشک بریزیم؛ از ما میخواهند او را تنها نگذاریم.اگر امروز فریاد زنان و کودکان مظلوم را نشنویم، فردا ممکن است کسی فریاد ما را نشنود. اگر امروز خود را از سرنوشت ملتهای تحت ستم جدا بدانیم، فردا خواهیم فهمید که سرنوشتها از آنچه تصور میکردیم به هم نزدیکتر بودهاند.لبنان برای ما فقط نام یک کشور نیست؛ یادآور یک حقیقت است: ایمانِ بدون مسئولیت، ناقص است و مسئولیتِ بدون عمل، بیمعنا. قرآن از ما خواسته است که همچون «بنیان مرصوص» باشیم؛ بنایی که اجزای آن از یکدیگر جدا نیستند. اگر عضوی زیر فشار قرار گرفت، دیگر اعضا بیتفاوت نمیمانند.
امروز زمان پاسخ دادن عملی ملت ایران به همان دو سؤال قرآنی است: چرا چیزی میگویید که به آن عمل نمیکنید؟ و چرا برای نجات مستضعفان قیام نمیکنید؟ پاسخ این دو سؤال، سرنوشت فردا را رقم خواهد زد. به قول سردار سید مجید موسوی که در آخرین پیام خود نوشت: «الوعده وفا» یعنی ما هر چه میگوییم عمل میکنیم و برای نجات تمام جبهه مستضعفان عالم قیام میکنیم.
#آیات_نصر #لبیک_یا_خامنه_ای #لبنان #وحدت_ساحات
https://farsnews.ir/Narjes_sadaat/1780752396982888748
چرا خونخواهی امامِ شهید ضروری است
خونبهای رهبر شهید چیست؟ آیا تنها در یک پاسخ نظامی یا یک اقدام مقطعی خلاصه میشود؟ حقیقت آن است که خونبهای هر انسان بزرگ، متناسب با آرمانی است که برای آن زندگی کرده است. اگر آرمان رهبر شهید انقلاب، ساختن کشوری مستقل، مقتدر، پیشرفته و برخوردار از عزت ملی بوده است، یکی از مهمترین مراتب خونخواهی او …
https://farsnews.ir/Narjes_sadaat/1780579568690349312
مولا هنوز در میان مردم زندگی میکند
راز ماندگاری غدیر شاید همین باشد؛ اینکه مولا علی(ع) هنوز در میان مردم زندگی میکند. در هر دستی که برای کمک دراز میشود. در هر قدمی که برای خدمت برداشته میشود. در هر قلبی که برای خدا و مردم میتپد.
https://farsnews.ir/Narjes_sadaat/1780555379389758946
آمریکا و صهیون به دنبال تکرار خیانت پس از غدیر در ایران بودند
در روزهایی که مردم ایران با بیعت غدیری خود با آیتالله سیدمجتبی حسینی خامنهای رهبر انقلاب دل دشمن را خون کردهاند و تمام نیرنگ و حیله و گستاخی آن در به شهادت رساندن رهبر شهید را با اقتدا به همین آیه قران با جهادی کبیر پاسخ دادهاند و تسلیم دشمن مستکبر نشدهاند باید به یاد جمله امام روحالله افتاد ک…