خنکای بهشت…

باد که به چادرت می‌افتد در این گرمای تابستان، خدا را شکر می‌کنی که روزه‌داری را در تابستان نصیبت کرده و چاشنی‌ ثوابش را چادرت قرار داده است. عرق که روی صورتت می‌نشیند خدا نسیم بهشتی را برای خنکی «تو» و همه دخترهای امثال تو که همه مردها را شرمنده کرده‌اند می‌فرستد. لباده ام را فقط برای درک حال «تو» در این تابستان و این رمضان به تن می‌کنم، حتی اگر تو از لبّاده رنگ روشنم خوشت بیاید. کنارت راه می‌روم تا از نسیم بهشت بچشم، این اولین باری است که از ته دل دوست داشتم دختر باشم و با چادرم در روزه تابستان همه مردها را شرمنده کنم. لیترهای ثواب «تو» و همه‌ی دخترهای چادری روزه‌دار از شمارش گذشته‌اند.