به گزارش بازی دراز، امام رضا (ع) در روایتی دیگر عطر زدن را از اخلاق انبیا دانسته میفرماید: «الطَیبُ من أخلاق الأنبیاء؛ خوشبو کردن، از اخلاقپیامبران است».
و در روایات دیگری نقل شده است که بوی خوش همواره از محل زندگی امام رضا(ع) پراکنده بود. در همین زمینه از یکی از کنیزان امام رضا(ع) نقل شده که آن حضرت به عود هندى بخور میکرد و بعد از آن گلاب و مشک به کار می برد.«حسن بن جهم» میگوید: حضرت رضا (علیه السّلام) از منزل خارج شد، بوى خوش بخور از آن جناب ساطع بود.
و در روایتی دیگر «حسن بن جهم» میگوید: خدمت امام رضا(ع) رسیدم، ظرفی نزد من آورد که در آن مشک بود. خطاب به من فرمود: از این مشک بردار و بر خود بمال. مقداری برداشتم و بر خود مالیدم. فرمود: مقداری دیگر بردار و بر گودی پایین گردن بمال.
امام رضا علیه السلام در توصیهای پزشکی خطاب به «علی بن یقطین» که به امام رضا علیه السلام نوشته بود در سرم سردی سخت حس میکنم به طوری که اگر بادی بوزد کم میماند غش کنم. در پاسخ نوشتند: پس از غذا عنبر و زنبق را به بینی بکش انشاء الله نجات پیدا میکنی.
همچنین امام رضا(ع) ضمن توصیه به استفاده پیوسته از بوی خوش و فرستادن صلوات به هنگام عطر زدن فرمود: (کانَ یَعرِفُ مَوضِعَ سُجُودِ اَبِیعَبدِالله به طیبِ رِیحَه) جایگاه سجده امام صادق علیهالسلام از بوی عطر آنجا شناخته میشد.