مکان های دیدنی سرپل ذهاب

به گزارش بازی دراز، 

سرپل ذهاب یکی از شهرهای استان کرمانشاه ایران است. این شهر در 45 درجه و 52 دقيقه طول شرقي و 34 درجه و 24 درجه عرض جغرافيايی و در غرب کشور و منتهی الیه شیب ارتفاعات زاگرس بر سر راه بین‌المللی تهران – بغداد موسوم به جاده کربلا واقع گردیده‌است. این شهر مرکز شهرستان سرپل ذهاب است. اين شهرستان با قدمتي بالغ بر 2800 سال قبل ازميلاد حضرت مسيح با فاصله 665 کيلومتري از تهران واقع گرديده‌است و از شهرستانهاي مرزي و باستاني و زر خيز استان کرمانشاه است. اين شهرستان هم اکنون نيز يکي از مهم‌ترين مناطق استان کرمانشاه را تشکيل مي‌دهد. صنايع دستي شهرستان سرپل‌ذهاب‌را ‌قالي، گليم و جاجيم که محصولات آن‌ها با نقش هاي زيبا و مرغوب تزيين‌داده مي شوند تشکيل مي‌دهند. جمعیتی از مردمان کلهر ایوان غرب از زمان های گذشته در این شهرستان به ویژه در شهر سرپل و دهستان های قلعه شاهین و دیره حضور دارند. اين شهرستان از شمال به شهرستان جوانرود، از غرب به شهرستان قصرشيرين و کشور عراق، از شرق به شهرستان اسلام آباد و از جنوب به شهرستان گيلان غرب محدود شده‌است. تاریخچه شهر سرپل‌زهاب بر اساس مطالعه آثار باستانی و کتیبه‌های آن از قبیل کتیبه و سنگ نوشته آنوبانینی پادشاه لولوبی‌ها (که قدمت آن ۴۸۰۰ سال است) که در ضلع شمال شرقی که بر سینه رشته کوه همیشه استوار زاگرس حک شده است، یکی از باستانی‌ترین شهرهای دنیا (و بر اساس مستشرق مشهور راولینسون، هشتمین شهر باستانی دنیا) محسوب می‌شود. کتیبه‌ی آنوبانی‌نی یکی از قدیمی‌ترین و به عبارتی اولین هنر معماری رو سنگ آسیا به شمار می‌رود. کتیبهٔ بیستون ۲۰۰۰ سال بعد از حک این کتیبه حکاکی شد و از خیلی جهات به نقش برجستهٔ آنوبانینی شباهت دارد که این گونه حدس زده می‌شود که کتیبهٔ بیستون را با تقلید از این کتیبه خلق کرده‌اند. از دیگر آثار باستانی شهرستان سرپل‌ذهاب می‌توان به [[دکان داوود]]، [[طاق گرا]]، [[قلعه گبری]] و دهها اثر باستانی و تاریخی دیگر اشاره نمود. گستردگی بازه‌ی تاریخی این آثار باستانی، به روشنی گویای تداوم تمدن در این شهر در طول تاریخ می‌باشد. سرپل‌زهاب در طول تاریخ کهن خود، با اسامی مختلفی شناخته شده است از جمله پاتیر که مربوط به دوران لولوبی‌ها و مادها می‌باشد (پاتير در زمان لولوبي ها نام کوه داخل شهر سرپل‌زهاب بوده و بعدها به نام شهر معروف شده است، یا شاید آنچنان که دياکونوف در" تاريخ ماد "معتقد است که «باتير» که قديمي‌ترين نام سرپل زهاب است نام يکي از نياکان زردتشت بوده است.) و نیز حُلوان که بیش از بقیه نامها معروف است. برخی این اسم را برگرفته از اسم رود گذرنده از این شهر (الوند) می‌دانند. آشوري ها از اين شهر به نام کالمانو ياد کرده اند . در زمان ساسانيان اين ناحيه استاني به نام خسرو شاد فيروز بوده است . در کتب تاريخي و جغرافياي عرب، ذهاب را به صورت( زهاو ) نگاشته اند و آن را مرکز ناحيه حلوان معرفي کرده اند . در دوران خلفاي عباسي، اين ناحيه تابع حکومت بغداد بود ولي بعدها به استثناي دوران زنديه و قاجاريه ( تا سال 1338 ه.ق ) که توسط پادشاهان عثماني اداره مي شد هميشه جزء قلمرو ايران بود. حلوان شهر مهم ساساني‌ها و پايتخت 156ساله بنوعنازيان است."ابن‌خلدون" قديمي‌ترين آثار تمدن آسيا را در اين شهر مشاهده کرد و "راويلينسون" آنرا يکي از هشت شهر باستاني دنيا مي‌داند. نام سرپل ذهاب به اين دليل است که در اين محل پلي بر روي رودخانه حلوان [الوند] قرار داشته که در سال 1345 ش تخريب شده است. اقتصاد و شرایط آب و هوایی شغل اصلي مردم سرپل ذهاب کشاورزي و دامداري است و فرآورده ها و محصولات کشاورزي شهرستان نيز شامل گندم، جو، بنشن،‌ کنجد، گياهان علوفه اي، ذرت، انواع تره بار، سيب، گلابي،‌ انار، و انجيرمي باشد. ارتفاع متوسط شهرستان از سطح دريا 550 متر بوده و در يک تغيير ناگهاني ارتفاع نسبت به شرق شهرستان در فاصله بطول کمتر از 10 کيلومتر پس از طي گردنه پاطاق به بيش از 1000 متر مي‌رسد که اين خود باعث ايجاد طبيعتي بسيار جذاب، دلپذير و کاملاً متفاوت با اقليم سرزمينهاي قرار گرفته بر روي ارتفاعات مذکور مي‌شود. علاوه بر آن اين امر باعث ايجاد جريانهاي آب سطحي و تغذيه سفره‌هاي زيرزميني دشتهاي حاصلخيز اين شهرستان گرديده است. شهرستان سرپل ذهاب در جلگه‌اي نسبتاً وسيع که اطراف آن را ارتفاعات و تپه ماهورهاي احاطه کرده که باعث دشتهاي مستعد حاصلخيز دشت ذهاب(زهاو)، قلعه شاهين(قلا شاين)، سر قلعه(سه ر قلا)... که به نوبه خود به لحاظ دارا بودن رودخانه‌ها، سرابها و چشمه سارهاي متعدد و فراواني از جمله رودخانه الوند(ئه لوه ن)، دله شير(ده له شير)، هواسان(هه واسان)، جگيران، گلم کبود(گوله م که وه) و سراب ماراب(ماراو)،، گلو دره، پيران، سرابگرم (سراو گرم)، قره بلاغ، قلعه شاهين، سراب ماميشان و منحصر به فرد مي‌باشد. شهرستان سر پل ذهاب داراي آب و هوايي با زمستانهاي معتدل وتابستانهاي گرم بوده و حداکثر نزولات جوي در زمستان و مقدار کمي بهار بوده و پائيز و تابستاني خشک و بي باران دارد. بر اساس تقسيم بندي داراي سه اقليم متفاوت با زمستاني معتدل و تابستاني گرم و طولاني در قسمت مرکزي و زمستاني سرد و تابستاني خنگ در قسمت شمالي و زمستاني ملايم و تابستاني گرم در قست شمال غربي با متوسط ميزان بارندگي 500 ميلي متر در سال و درجه حرارت 3/4 درجه در سردترين 44/8 درجه در گرمترين ماه سال وبا تعداد روزهاي يخبندان آن برابر با 15 روز را شامل مي‌شود. کشاورزي در شهرستان سرپل ذهاب به شکل سنتي و شامل دو آبي و ديم است. رواج کشاورزي در اين ناحيه به علت خاک مساعد و آب فراوان است. آب کشاورزي از رودخانه هاي متعدد و چاه هاي ژرف و نيمه ژرف تامين مي‌شود. در اين شهرستان باغداري نيز رواج زيادي داشته و شامل پرورش درختان سيب، انار، گلابي و انجير مي‌شود که تمام آن ها در زمره اقلام صادراتي سرپل ذهاب محسوب مي‌شوند. اين منطقه با توجه به اب وهواي گرمي كه دارد دامداران مجبور به كوچ در ييلاق وقشلاق مي باشند, وچون كوه بسيار زيبا وبزرگي با تمام خصيصه هاي كوههاي سردسيري كه دارد اين امكان براي دامداران وكوچ نشينان به خوبي فراهم شده است.