مرز بین عشق و نفرت

یک مدار مغزی یکسان در هر دوی این احساسات درگیر است اما نفرت برای عقلانیت حفظ ظاهر می کند. یک مدار مغزی یکسان در هر دوی این احساسات درگیر است اما نفرت برای عقلانیت حفظ ظاهر می کند. براساس تحقیقی که در آن اساس بیولوژیکی عشق و نفرت کشف شد، مشخص شد که این دو در مغز انسان رابطه ای تنگاتنگ با هم دارند. دانشمندانی که ذات فیزیکی نفرت را بررسی می کنند، دریافته اند که بعضی از مدارهای عصبی که در مغز مسئول آن هستند، همان هایی هستند که در زمان احساسات عاشقانه استفاده می شوند. این در حالی است که عشق و نفرت دقیقاً دو قطب مخالف هم هستند.   در این تحقیق از یک اسکنر مغز برای کشف مدارهای عصبی که افراد در زمان نگاه کردن به عکس کسی که می گویند از او متنفر هستند فعال می شود، استفاده شد. این تحقیق مشخص کرد که «مدار تنفر» زمینه های اشتراکی با «مدار عشق» دارد.   یافته های این تحقیق می تواند توضیح دهد که چرا هم عشق و هم نفرت می تواند منجر به رفتارهای افراطی شود هم قهرمانانه و هم خصمانه. نفرت معمولاً شور خصمانه در نظر گرفته می شود که در دنیایی بهتر می بایست کنترل شده و از بین برود. اما برای بیولوژیست، نفرت احساسی است که به اندازه عشق اهمیت دارد.   نفرت هم مثل عشق گاهی غیرمنطقی است و می تواند منجر به رفتارهای قهرمانانه یا خصمانه شود. اما چطور دو احساس کاملاً متضاد می توانند یک رفتار یکسان ایجاد کنند؟   این تحقیق بر روی ۱۷ نفر که اظهار نفرت شدید نسبت به یک فرد خاص را ابراز کرده بودند انجام گرفت. فرد مورد نفرت برای اکثر آن یک معشوق قدیمی یا یکی از رقبای کاری بود اما نفرت یکی از خانم های داوطلب نسبت به یک شخص سیاسی معروف بود.   محققان فعالیت مدارهای عصبی مغز را که در زمان نگاه کردن فرد به عکس های آن افراد مورد تنفر، فعال می شد را بررسی کردند.   آنها متوجه شدند که مدار نفرت شامل بخش هایی از مغز است که پوتامن و اینسولا نامیده می شود و در قشر زیرین آن قرار گرفته است. پوتامن مداری است که در درک اهانت و انزجار دخیل است و همچنین می تواند بخشی از سیستم حرکتی درگیر در فعالیت های جسمی باشد.   پوتامن و اینسولا به طور قابل توجهی هر دو در عشق هم فعال هستند که البته جای تعجب نیست. پوتامن همچنین می تواند در آماده سازی اعمال خشونت آمیز در زمینه عشقی نیز درگیر باشد.   تحقیقات قبلی نشان داده است که اینسولا هم می تواند در واکنش های به محرک های مضطرب کننده دخیل باشد و هم نگاه کردن صورت هم فرد مورد علاقه و هم فرد مورد نفرت می تواند شامل چنین سیگنال اضطراب آوری باشد.   یک تفاوت عمده بین عشق و نفرت در این واقعیت است که بخش وسیعی از قشر مخ که مربوط به قضاوت و استدلال آوری است در عشق غیرفعال می شود، درصورتیکه فقط بخش کوچکی از آن در نفرت غیرفعال است.   ازآنجاکه نفرت احساسی همه گیر مثل عشق است، ممکن است تعجب آور باشد. در عشق، عاشق معمولاً کمتر انتقادی و قضاوتی درمورد فرد موردعلاقه خود برخورد می کند، و این در حالی است که زمینه نفرت، فرد برای آسیب زدن و انتقام گرفتن، شدیداً قضاوتی عمل می کند.   جالب است که فعالیت بعضی از این ساختارها در واکنش به صورت مورد نفرت از نظر شدت کاملاً متناسب با نفرت عنوان شده است و درنتیجه باعث می شود وضعیت ذهنی نفرت، کاملاً عینی قابل اندازه گیری باشد. یافته های این تحقیق می تواند در پرونده های جنایی نیز مفاهیمی به دنبال داشته باشد.