صدای فلاسفه در اعتراض به فجایع محیط زیست به جایی نمی‌رسد

عضو پیوسته فرهنگستان علوم یکی از فجایع مهم انسانی امروز را تخریب محیط زیست دانست و گفت: متأسفانه صدای فلاسفه و کسانی که در این زمینه اعتراض دارند به جایی نرسیده است. دکتر غلامرضا اعوانی، چهره ماندگار فلسفه ایران درباره اهمیت نامگذاری روز جهانی فلسفه در ایران (21 نوامبر/ 30 آبان) با عنوان «فلسفه و طبیعت» اظهار داشت: متأسفانه این عنوان بسیار مناسبی است و در حال حاضر مشاهده می‌کنیم که طبیعت سخت مورد بی‌توجهی قرار گرفته؛ این همان طبیعتی است که به عنوان مکان، مأوی و مسکن انسان‌ها به عنوان موجوداتی که روح الهی دارند، انتخاب شده است. عضو هیأت مدیره فدراسیون بین‌المللی انجمن‌های فلسفه جهان (FISP) با اشاره به اینکه اگر زمین را با دیگر کرات مقایسه کنیم متوجه می‌شویم که این کره خاکی دارای حد کافی و اعتدال در شرایط زیست برای انسان‌ها و سایر موجودات است، افزود: از هزاران سال پیش این اعتدال حفظ شده منتها از دو یا سه قرن پیش با شرایط تکنولوژی و علم جدید این اعتدال در حال از بین رفتن است. اعوانی با تأکید بر اینکه ممکن است در سال‌های آتی شرایط زیستن در کره خاکی غیرممکن شود، اظهار داشت: این دغدغه شوخی‌بردار نیست متأسفانه هیچ‌کس هم متصدی این امر نیست و همه دارند دست به دست هم به تخریب محیط زیست کمک و با هم رقابت می‌کنند. این یک فاجعه بزرگ بشری است که به قیمت حیات انسانی تمام خواهد شد. وی با بیان اینکه بشر امروز فراموش کرده که در کره‌ای زندگی می‌کند که امکاناتش محدود و عناصرش ثابت است، یادآور شد: کسانی همچون فیلسوفان هم که به این امر توجه و دغدغه آن را دارند صدایشان به جایی نمی‌رسد، به قول شاعر: «گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من / آنچه البته به جایی نرسد فریاد است» رییس انجمن حکمت و فلسفه ایران معتقد است که در اسلام نیز به مسأله محیط زیست بسیار تأکید شده و گواه آن نیز سوگند یاد کردن خداوند به عناصر طبیعی و خود انسان است.