پربازدیدترین ها

سرویس: تازه های خبر کد خبر: 81212 ۱۰:۲۶ - ۱۳۹۲/۱۱/۱۴

چرا اعلام اتریش به عنوان محل مذاکرات اتمی میان ایران و 1+5 تعجب آور است؟

چرا اعلام اتریش به عنوان محل مذاکرات اتمی میان ایران و 1+5 تعجب آور است؟
اشتون برگزاری دور بعدی مذاکرات هسته ای با ایران را در تاریخ 18 فوریه در اتریش تایید کرد.
نشریه آلمانی دی پرسه نوشت: اشتون برگزاری دور بعدی مذاکرات هسته ای با ایران را در تاریخ 18فوریه در اتریش تایید کرد. گروه 1+5(قدرت‌های دارای حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل متحد به علاوه آلمان) و ایران روز18 ماه فوریه در مقر سازمان ملل متحد (در وین) یا در مکانی خارج از وین، ملاقات خواهند کرد. این خبر تعجب‌آوری است، زیرا تا صبح جمعه هنوز سیاستمداران روسیه، نیویورک را به عنوان محل جلسه بعدی اعلام می‌کردند. وزارت امور خارجه (اتریش) نیز روز جمعه از "تغییر مکان" برگزاری اجلاس به وین آگاه شد. سباستیان کورتز، وزیر امورخارجه اتریش گفت "این افتخار بزرگی برای کشور ماست". پذیرفته شدن پیشنهاد اتریش مایه خرسندی است. در ماه دسامبر گذشته، بحث‌های فنی در این باره در وین انجام شده بود. جلسه 18 فوریه بسیار مهم‌تر خواهد بود: این نشست درباره حل و فصل بلند مدت مسئله هسته‌ای است. زمان به سرعت در حال سپری شدن است و به زودی در ماه ژوئیه، زمان توافق موقت با تهران به اتمام خواهد رسید. آن گونه که روزنامه "دی پرسه" مطلع شده است، احتمالا کاترین اشتون، رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا، و محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، در کنار مدیران سیاسی کشورهای مربوطه در نشست وین شرکت خواهند کرد. گفته می‌شود امکان دارد وزرای امور خارجه دیگر کشورها نیز در صورت نیاز خود را به سرعت به مکان اجلاس برسانند. یکی از کسانی که به رویکرد نزدیکی غرب به ایران و کاهش بخشی از تحریم‌ها با شک و تردید می‌نگرد، پل ولفوویتز، معاون پیشین وزیر دفاع آمریکا است: "من مخالف گفتگو نیستم، اما مخالف بها دادن به هر گونه توهم هستم." او در گفتگو با "دی پرسه" در مونیخ گفت: " اگر شما به ایران نگاه کنید، می‌بینید هیچ چیز تغییر نکرده است. ایران از هیچ یک از فعالیت‌های خطرناک خود دست نکشیده،تهران تنها با کلمات بازی می‌کند." این سیاستمدار جمهوری خواه، که قبلا یکی از برجسته‌ترین "سیاستمداران محافظه‌کار" در دولت جورج دبلیو بوش بود، می‌گوید: به نظر می‌رسد (سیاستمداران) در واشنگتن تمایل دارند که این شعارها را باور کنند.