شهید امین اله خدامرادی در سال ۱۳۴۰ در خانواده ای مذهبی در روستای میانکبود از توابع شهرستان سرپل ذهاب متولد و دوران طفولیت و کودکی را تا پایان تحصیلات دبیرستان با رنج ها و مشقات فراوان در کنار خانواده سپری نمود. مادرش را در سن دوازده سالگی از دست داد و مسئولیت حمایت و حضانت دو برادر کوچکتر از خود را بر عهده گرفت. او همچون شمع، روشنایی بخش محیط خانواده بود و خلاء از دست دادن مادر را برای برادرانش و پدر پر می کرد. وی علاوه بر ادامه تحصیل امورات خانه داری را نیز انجام می داد. اخلاق و رفتار و منش ایشان در محیط مدرسه بسیار پسندیده بود به نحوی که تحسین معلمان و مربیان مدرسه را برانگیخته بود. رفتار و کردار این شهید در محیط ها و محفل های مختلف مورد رضایت همگان بود آنقدر در بین مردم مورد اعتماد و اطمینان بود که به او لقب «سید» دادند. شهید خدامرادی عاشق اهل بیت (ع) بود و در نزد بزرگان و اساتید مذهبی قرآن و احکام را فرا گرفت و در بین اقوام و فامیل به ترویج آن می پرداخت و در ماه های مبارک سال به عبادت خداوند مشغول بود. در دوران قبل از انقلاب و در ماه محرم به مداحی و سوگواری برای امام حسین(ع) و یاران باوفایش می پرداخت تا جایی که خود به نوشتن نوحه و مدیحه سرایی و کشیدن تصاویر صحنه های کربلا می پرداخت. شهید خدامرادی در اوایل انقلاب همگام با سایر مردم بیدار منطقه در فعالیت های مذهبی و دینی و تظاهرات و راهپیمایی های آن زمان شرکت می کرد. وی چون با رنج و مشقت فراوان بزرگ شده بود به زندگی مادی پایبند نبود. در جریان پیروزی انقلاب اسلامی یکبار توسط رژیم پهلوی در شهر کرند غرب دستگیر شد. همزمان با آغاز جنگ تحمیلی در آزمون ورودی دانشگاه شرکت نمود و قبول شد اما شرایط جنگ باعث شد که ایشان مسیر زندگی خود را تغییر دهد. در اوایل سال ۶۰ به خدمت مقدس سربازی اعزام گردید و به گردان ۱۱۳ امید از تیپ ۷۱ (تیپ۴ سابق) از لشکر ۸۱زرهی ارتش اختصاص یافت و داوطلبانه تقاضای انتقال به مناطق عملیاتی غرب نمود و سرانجام در این مناطق حضور یافته و به منطقه تنگ کورک و قاسم آباد اعزام گردید و دوشادوش سایر همرزمان جانانه در عملیات مطلع الفجر شرکت نمود و باد رشادت و شجاعت توانست در این عملیات تعدادی از نیروهای دشمن بعثی را در نبردی تن به تن به درک واصل نماید که این موضوع در یادداشت لحظه های قبل از شهادت این شهید والامقام موجود می باشد. شهید خدامرادی در تاریخ ۲۶/۹/۱۳۶۰ بعد از چند روز محاصره و رزم نزدیک و مجروح شدن مصادف با اربعین سرور و سالار شهیدان (ع) به درجه رفیع شهادت نائل گردید. پیکر مطهر این شهید در گلزار شهدای روستای حبیبوند از توابع شهرستان سرپل ذهاب به خاک سپرده شد.
