استقبال غرب از گزینه وزارت خارجه روحانی

 انتخاب محمد جواد ظریف برای پست وزارت خارجه بهترین گزینه است برای اینکه حسن روحانی، رئیس جمهور جدید ایران بخواهد نشانه‌ای مبنی بر عزم وی برای بهبود روابط ایران با غرب به ویژه آمریکا بفرستد. محمد جواد ظریف، نماینده سابق ایران در سازمان ملل که در بین نخبگان سیاسی آمریکا نیز شناخته شده است ‌نامزد پست وزارت خارجه ایران در کابینه حسن روحانی است. دکتر ظریف به زبان انگلیسی مسلط است و مدرک دکتری خود را از دانشگاه دونور کلورادو در آمریکا دریافت کرده است. به گفته دیپلمات‌ها وی در مذاکرات محرمانه زیادی در طی ۳۵ سال اخیر به ویژه درباره روابط ایران و آمریکا حضور داشته است. مذاکراتی که اغلب به خاطر اختلاف بر سر برنامه هسته‌ای ایران و حمایت ایران از گروه‌های ضد اسرائیلی و نیز تلاش آمریکا برای تغییر حکومت در ایران به شکست انجامیده است. با این حال انتخاب ظریف، نشان می‌دهد رئیس جمهور اعتدالگرای ایران قصد دارد یک بار دیگر شانس خود را دراین باره امتحان کند. یکی از دیپلمات های غربی که چندین بار با ظریف ملاقات داشته است به رویترز می‌گوید: « ظریف همیشه تلاش می‌کرد تا آنچه که ممکن است را برای بهبود روابط به شیوه‌ای هوشمندانه، شفاف و مشخص انجام دهد. او کسی است که آمریکا را به خوبی می‌شناسد و جزو معدود کسانی است که در محافل واشنگنتن نیز شناخته شده است. » هرچند در پروسه تصمیم گیری سیاست خارجی ایران دستگاه‌های دیگری همچون، شورای امنیت ملی و دیگر نهادها نقش دارند، اما در صورت انتخاب ظریف از سوی مجلس ایران که اکثریت آن را محافظه‌کاران تشکیل می دهند، می توان نشانه‌هایی مبنی بر تمایل ایران به بهبود روابط با غرب را دریافت کرد. دنیس راس، یکی از دیپلمات‌های کارکشته آمریکا می‌گوید:« ظریف تمایل خود به مذاکره بر اساس حسن نیت را نشان داد، انتخاب وی در غرب اینگونه تفسیر خواهد شد که روحانی قصد دارد با غرب وارد تعامل شود.» دنیس راس با این حال می افزاید ظریف تنها در حد یک نشانه است و بایستی رفتار ایران را در عمل را مشاهده کنیم. برنت اسکروکرافت، مشاور امنیتی جورج بوش، ظریف را فردی «منطقی» توصیف می‌کند، اما وی تاکید می‌کند بایستی به میزان آزادی عمل وی نیز توجه کرد. به گفته یکی از فرستاده‌های سابق سازمان ملل، محمد جواد ظریف سال‌ها قبل و در جریان مذاکرات آزادی اتباع آمریکایی‌که در لبنان ربوده شده بودند، تلاش زیاید از خود نشان داد. جیمز دابینز، یکی دیگر از دیپلمات‌های آمریکایی نیز که در کنفرانس امنیتی بن درسال ۲۰۰۱ برای آینده افغانستان تشکیل شده بود‌حضور داشت ظریف را داری نقش محوری و مثبت با حس شوخ طبعی در مذاکرات توصیف می‌کند. وی به خاطر می‌آورد که چگونه ظریف نماینده ائتلاف شمال افغانستان را متقاعد کرد تا از برخی خواسته‌های خود در حکومت افغانستان منصرف شود. « هیئت ائتلاف شمال بر مواضع خود پافشاری می‌کرد، بالاخره ظریف رئیس هیئت را به کناری کشید و چند لحظه درگوشی با او صحبت کرد، سپس فرستاده ائتلاف به میز مذاکرات برگشت و گفت: اوکی! منم موافقم.؛ ظریف در انتها نقشی را ایفا کرد که بدون آن دولت کرزی شکل نمی‌گرفت.»