چرا اسرائیل در این مرحله به سوریه حمله کرد؟

سؤالی که در اینجا ذهن بسیاری از تحلیلگران و ناظران غربی و عرب را به خود مشغول کرد، این بود که چرا گروه‌های تروریستی حمله به شهرهایی چون دمشق، حلب و تخریب ساختارهای زیربنایی آنها را رها کرده و روی به فرودگاه‌ها و پایگاه‌های نظامی آورده‌اند. به نقل از پایگاه خبری دام پرس، «مها جمیل الپاشا»، روزنامه‌نگار سوری در مقاله‌ای درباره تجاوز اخیر رژیم صهیونیستی به مرکز تحقیقاتی «جمرایا» از توابع ریف دمشق در جنوب سوریه نوشت که این تجاوز پس از کشف یک شبکه جاسوسی صهیونیستی در این منطقه حاصل شد. وی در خصوص می‌نویسد: اندکی پیش از آنکه ارتش سوریه اوضاع در بسیاری از مناطق بحرانی سوریه را به طور کامل به سود خود رقم بزند، شاهد تغییر تاکتیک توطئه‌گران علیه سوریه بودیم، چراکه در این زمان مشاهده شد که اکثر رسانه‌های غربی و عربی اقدام به انتشار اخباری کردند که از حملات گروه‌های تروریستی مسلح به فرودگاه‌های غیر نظامی سوریه مانند فرودگاه بین المللی حلب ، دیر الزور، الضمیر قامشلی و همچنین فرودگاه‌های نظامی تفتناز در ادلب و منگ در حلب و تدمر و مرج السلطان در ریف دمشق و پایگاه هوایی اطراف منطقه الملیحه و غیره سخن می‌گفت. نقشه‌ و طرحی فرانسوی – آمریکایی که به صورت مستمر هر روز و هر روز از آن سخن گفته می‌شد، هر روز یک فرودگاه و هر روز یک پایگاه هوایی. سوالی که در اینجا ذهن بسیاری از تحلیلگران و ناظران غربی و عرب را به خود مشغول کرد، این بود که چرا گروه‌های تروریستی حمله به شهرهایی چون دمشق و حلب و تخریب ساختارهای زیربنایی آنها را رها کرده و روی به فرودگاه‌ها و پایگاه‌های نظامی آورده‌اند. این سوال بسیار مهم است .. چون این عملیات‌های گروه‌های مسلح تروریستی علیه فرودگاه‌های نظامی و غیر نظامی عملیات‌هایی اتفاقی و گذرا نبودند، بلکه برای آنها برنامه‌ریزی شده بود تا زمینه دخالت مستقیم رژیم صهیونیستی در سوریه فراهم شود، موضوعی که سپیده دم سی‌ام ژانویه با هدف قرار دادن مرکز تحقیقات نظامی «جمرایا» در برابر دیدگان همه جهانیان و بدون مواجه شدن با محکومیتی بین المللی جز از سوی روسیه و حزب الله و ایران به وقوع پیوست. این اقدام بر این نکته دلالت می‌کند که نقشه‌ای که فرانسه و آمریکا به دست صهیونیست‌ها آن را ساخته و پرداخته کردند، تنها بر هدف قرار دادن امنیت و ثبات سوریه تمرکز نکرده است که در آن توسط هیچ کس شک و تردیدی وجود ندارد، بلکه بیش از هر چیز این نقشه بیانگر نیت و هدف کنیه‌توزانه و خصمانه این رژیم علیه سوریه از زمان آغاز بحران این کشور است. اما سوال مهم دیگری که در اینجا مطرح می‌شود، این است که چرا رژیم صهیونیستی دست به این حمله در این برهه زمانی کرد؟ پاسخ این سوال را می‌توان در موارد زیر ملاحظه کرد: - به عنوان واکنشی به ناکامی در تحقق اهدافش در سوریه و استفاده از سلاح به عنوان به اجرا گذاشتن آخرین مرحله از توطئه علیه سوریه. - کشف شبکه جاسوسی صهیونیستی در داریا از توابع ریف دمشق در جنوب سوریه. -  کاهش 40 درصدی عملیات‌های تروریستی در سوریه. - اعتراض رژیم صهیونیستی به جامعه بین المللی و منطقه‌ای که به ناکامی و شکست خود در سوریه اعتراف کرد و نمونه این امر را می‌توان در سخنان «باراک اوباما»، رئیس جمهوری آمریکا ملاحظه کرد که گفت،‌ نمی‌داند چه تعاملی با بحران سوریه داشته باشد. - درخواست جامعه بین المللی از ارتش آزاد جهت غلبه بر «جبهه النصره» که ساخته و پرداخته صهیونیست‌‌ها به شمار می‌آید. - برگزاری نشست بین المللی کویت برای حمایت از ملت سوریه و دور کردن تمام طیف‌ها و جریان‌های معارض سوری از آن. - اعلام موافقت «معاذ الخطیب»، رئیس کمیته موسوم به ائتلاف معارضان سوریه جهت گفت‌وگو و مذاکره با نظام سوریه. - بروز شکاف و اختلاف بین معارضان که تجزیه و تقسیم این معارضان را به طور کلی به دنبال داشت. نشست کمیته هماهنگی معارضان سوریه در ژنو به ریاست «هیثم المناع» که با همراهان و هواداران خویش داشت و طی آن بر گفت‌وگو و مذاکره تاکید کرد و در مقابل و به صورتی همزمان نشست ائتلاف ملی معارضان سوریه در پاریس و بمبی که معاذ الخطیب آن را منفجر و اعلام کرد که برای گفت‌وگو و مذاکره با نظام در سوریه آماده است. - کاهش کشورهای شرکت‌کننده در نشست پاریس از 120 کشور به 48 کشور. - فروپاشی مجموعه توطئه‌کنندگان علیه سوریه، به گونه‌ای که هریک از این کشورها در پی تحقق منافع خود در سوریه بودند و در بسیاری از موارد این منافع با یکدیگر در تعارض قرار می‌گرفتند. - محاصره شدن گروه‌های مسلح تروریستی در بسیاری از مناطق سوریه توسط ارتش و نیروهای مسلح سوریه. تمام داده‌های فوق الذکر دلالت بر این امر دارد که سوریه بر مجموعه کشورهای توطئه کننده علیه این کشور درحال پیروزی و موفقیت است و این داده‌ها رژیم صهیونیستی را به جنون و دیوانگی سوق می‌داد، چون هیچ‌گاه تصور چنین شرایطی را نداشت. این درحالی است که این رژیم غرق در مشکلات ریشه‌ای چون مشکلات اقتصادی است. همچنین باید توجه داشت که اوباما در زمان ادای سوگند ریاست جمهوری در برابر هواداران و طرفداران خویش متعهد شد و گفت که زمان و دوره جنگ‌ها به پایان رسیده است و هم اکنون زمان راه‌ حل‌های دیپلماتیک از راه رسیده است و این موضوعی است که «جان کری»، وزیر خارجه آمریکا نیز در برابر مجلس سنای آمریکا در روز ارائه برنامه‌اش برای سمت وزارت امور خارجه آمریکا بر آن تاکید داشت و بالطبع اینها مواردی نیست که مورد خوشایند، رژیم صهیونیستی و سران آن باشد. در پایان به نظر می‌رسد، باید این سخن رئیس جمهوری آمریکا را یادآوری کرد که برای اولین بار در تمام طول عمرش به حقیقت اعتراف کرد و گفت که «نتانیاهو آدم احمقی است». افزون بر اینکه نباید از نظر دور داشت که این اقدامات نتانیاهو می‌تواند هدف دیگری را هم دنبال کند که در تاثیرگذاری بر جریان‌های پیروز در انتخابات جهت واداشتن آنها به تشکیل کابینه‌ای که مد نظر اوست، نمود پیدا می‌کند. از سوی دیگر انتشار خبر حمله رژیم صهیونیستی به یک کاروان سوری که درحال انتقال سلاح به حزب الله بود که مورد تکذیب این حزب قرار گرفت، چون پتک بر سر نتانیاهو کوبیده شد، چون وی تلاش داشت که تا جای ممکن دست زدن اسرائیل به این تجاوز را منکر شود، به همین دلیل به محض انتشار این خبر بورس اسرائیل سقوط کرد. این درحالی است که رژیم صهیونیستی به خوبی می‌داند، ورود این رژیم به جنگ با سوریه و ورود روسیه ، چین ، ایران و حزب‌الله به آن به معنای جنگ جهانی سوم است.