ترس روحانی از دانشجو - اعتدال بر روی لبه تیغ

بنده به عنوان یک دانشجو توقع داشتم رئیس جمهور محترم در روزی که به نام دانشجویان است اندکی به حرف های دانشجویان گوش بدهند. نه اینکه هیچ تشکل دانشجویی در برابر ایشان حق سخنرانی نداشته باشد و حتی حضور افراد در سالن گزینشی باشد. این ها از یک حقوقدان باتجربه که مدعی اعتدال و پذیرش نقد منصفانه است بسیار بعید بود. هنوز یادمان نرفته است اولین حضور آقای احمدی نژاد در بین دانشجویان دانشگاه امیرکبیر در تاریخ 20 آذر سال 85 که همه تشکل ها اعم از انجمن اسلامی تا بسیج دانشجویی و کانون های صنفی دانشگاه امیرکبیر و ... جلوی رییس جمهور صحبت کردند، آخر سر هم عده ای در برابر وی، عکسش را آتش زدند و رفتند. اما نکته خوب ماجرا اینجاست که آقای روحانی در بین مراسم اعتدال سخن گفتن را خوب رعایت کردند. فضای دانشگاه مثل یک انبار باروت است که اگر جرقه ای به فتیله این انبار بیفتد انفجاری بزرگ صورت خواهد گرفت. نکته مهمی که همه ما باید درک کنیم این هست که آقای روحانی نه طرفدار سبزک ها هستن نه طرفدارانحرافیون. کاش دوستان حزب الهی با بصیرت بعضی از انتقادهای نابجا را کنار بگذارند و نگذارند رئیس جمهوروجهه خود را در بین حزب الهی ها از دست رفته فرض کنن و به سمت دیگر بروند. پ,ن: یک زمانی میگفتند ؛مذهبی ها وغیر مذهبی ها. اما الان مذهبی ها شدند چند گروه ؛اصول گرا، اصلاح طلب، روحانیون مبارز، حزب کارگزاران، لیبرالها، لیبرال دموکراسی، اعتدال، افراطی ها، تند روها، پوپولیستها و...دیگه دشمن نمیخوایم. حضرت علی میفرماید: اختلاف داخلی از هزاران دشمن بدتره، امیدواریم این اختلافات کنار گذاشته بشه و همه حول محور ولایت جمع بشیم و کسی را که زیر چتر ولایت نیامد غیر مذهبی بنمایم. به همین سادگی