درست دقایقی بعد از پایان مراسم قرعه کشی مربوط به گروه بندی تیمها در جام جهانی 2014 برزیل دو اتفاق کاملا مجازی فضای رسانه ای ایران را تحت تاثیر قرار داد؛ یکی حضور تعداد زیادی کاربر ایرانی در صفحه اجتماعی «فرناندا لیما» مدل برزیلی که اجرای برنامه را برعهده داشت و دیگری همین حضور در صفحه اجتماعی «لیونل مسی» بازیکن تیم فوتبال آرژانتین!
هر کدام از این حضورهای مجازی دلیل خاص خود را داشت؛ یکی به واسطه سانسور شدن پخش قرعه کشی از شبکه سوم بود که عامل آن پوشش نامناسب خانم «فرناندا لیما» تشخیص داده شد؛ در این مورد گروهی از ایرانیان با حضور در صفحه اجتماعی این خانم از شوخی گرفته تا جدی درباره پوشش او گفتند و شنیدند. حضور دوم به منزله کری خوانی آن هم از نوع فوتبالی اش برای بازیکنی بود مشهور که احتمالا در جام جهانی به عنوان یکی از بازیکنان تیم فوتبال آرژانتین در برابر ایران قرار خواهد گرفت. کامنتهای سرایز شده به صفحه «لیونل مسی» در ساعات ابتدایی بعد از قرعه کشی بیشتر جنبه توهین داشت اما جالب اینجاست بعد از اینکه مسی با لحنی تند جوابمان را داد این حجم عظیمی از کامنتهای عذرخواهی بود که صفحه او را دربرگرفت.
دلیل اصلی چنین کامنت گذاریهایی رویه زندگی غالب ما ایرانیان است که در همه چیز افراط را در الویت قرار می دهیم و ابتدا تا می توانیم متلک می گوییم و بعد تا می توانیم دلجویی می کنیم اما متاسفانه اظهارنظر کارشناسان اجتماعی ما در برابر این اتفاقات است که به شدت ساده لوحانه به نظر می رسد چراکه این کارشناسان که بعضی هایشان به عنوان تئوریسین فرهنگی هم بودجه دریافت می کنند به جای آن که به ریشه این اتفاقات که روحیه افراط گری اغلب ما ایرانیان است اشاره کنند صورت مساله را تغییر داده و سپس به حل مساله می پردازند.
چرا صورت مساله را تغییر می دهید
یکی از این کارشناسان جناب عماد افروغ هستند؛ نماینده سابق مجلس که تحصیلات عالیه در زمینه جامعه شناسی دارند و به هنگام حضور در مجلس هم رییس کمیسیون فرهنگی بودند. افروغ درباره این واکنشهای مجازی گفته اند:«اولا باید ثابت شود که خود فارسی زبانان و ایرانیان به صورت غیربرنامه ریزی شده کامنت زده اند چون احتمال اینکه این کامنتها برنامه ریزی شده باشد را بعید نمی دانم.»
می بینید! دکترای جامعه شناسی ما که همه تحصیلاتش را داخل کشور انجام داده و نه مثلا در کشوری مثل ایالات متحده(!) چنین صورت مساله را تغییر می دهد و با فرض غلط به چنین حکمی می رسد:«این اقدام اگر هم صحت داشته باشد به نظر می رسد برنامه ریزی شده باشد و عده ای می خواهند وجاهت و اعتبار ما را زیر سوال ببرند.»
باز اگر جناب افروغ به حلقه تئوریسین های افراطی ما تعلق داشت که همه چیز را یا سیاه سیاه می بینند و یا سفید سفید ایرادی نداشت اما در مورد انسانی که همگان و حتی هم مسلکانش بر رویه اعتدالی او اعتقاد دارند این اظهارنظر به شدت خطرناک است. خطرناک از این جهت که اگر ایشان با این روحیه به تدریس بپردازند معلوم است که دانشجویان ما که احتمالا فارغ التحصیلان آینده خواهند بود چه دورنمایی را انتظار می کشند. اینکه در تحقیق پیرامون یک موضوع همه احتمالات رو و پشت پرده را بسنجیم ایراد ندارد اما اینکه در نتیجه گیری پیرامون یک موضوع ساده اجتماعی همه چیز را به توطئه نسبت دهیم و برای هر رویداد ساده، پشت پرده ای تصور کنیم که فقط ما قادر به دیدنش هستیم و لاغیر رفته رفته آدمیان را به جایی می رساند که دیگر حتی به نظرات جدی آدمهایی مانند افروغ هم توجه نکنند.
تو را به خدا این واکنشها را به دستهای پشت پرده ربط ندهید
جناب افروغ! شما شخصیتی هستید که درب خانه خود در روستایی دوردست و البته خوش آب و هوا(!) را به روی دوربین «رالی ایرانی» باز کردید تا علاوه بر محمدرضا فروتن و سیروان خسروی تمام ایرانیان هم وارد خانه شما شده و با سبک زندگی بی آلایش شما آشنا شوند. باز هم شما در برابر همین دوربین در کنار سیروان و فروتن نشستید و با آنها درباره فلسفه هنر گپ زدید! پس چرا درباره هجوم هیجانی و یکباره یک سری مخاطب مجازی به صفحه اجتماعی یک فوتبالیست این قدر دگم و بسته موضع می گیرید برادر؟!
هیچ می دانید همین موضع گیریها بوده که طی سالیان متمادی باعث شده بسیاری از جوانان ما به جای اینکه پای درس امثال شما بنشینند بشوند مقلد شبه روشنفکرانی برآمده از شرق و غرب؛ هیچ می دانید حاد شدن تب عرفان بازیهای سالیان اخیر ریشه دارد در همین بستن قدرت تعقل با مرتبط کردن اتفاقات به پشت پرده ای نامعلوم؟ می دانید جوانان ما آن هم جوانان دهه هفتادی به چنین اظهارنظراتی می خندند و به جایش می کوشند آلترناتیوی به نام تندترین اشعار رپ را بشنوند؟
جناب افروغ! اتفاقی که در صفحه های اجتماعی «فرناندا لیما» و «لیونل مسی» افتاد هیچ پشت پرده ای ندارد. ما مردمانی هستیم که به واسطه تظاهر که حالا دیگری یکی از ژنهایمان شده نمی توانیم نظراتمان را به صورت صریح و رک بیان کنیم اما فضای مجازی شرایطی را فراهم آورده که بدون رودررویی مستقیم هر چه می خواهد دل تنگمان بگوییم. آن بندگان خدایی که صفحه «لیونل مسی» را اول بار با توهین و دوم بار با پوزش پر کردند جزیی از همین جامعه هستند. یکی مثل من و شما. ما همینیم که هستیم؛ خوب یا بدش را شما که روشنفکر مسلمان هستید باید تعیین کنید اما تو را به خدا این واکنشها را به دستهای پشت پرده ربط ندهید.
منبع: inn.ir