امروز، سالروز شهادت بانویی است که تاریخ، صبر را با نام او میشناسد و ایستادگی را با صدای او به یاد میآورد؛ حضرت زینب (س)، نامش تنها یادآور اندوه و مصیبت نیست، بلکه نشانه آگاهی در اوج رنج و عقلانیت در میانه آشوب است. او از معدود چهرههایی است که نهتنها در متن یک فاجعه، بلکه در سرنوشت تاریخ نقش تعیینکننده داشته است. اگر عاشورا با خون نوشته شد، با زبان زینب ماندگار شد.
حضرت زینب (س) وارث رسالتی شد که کمتر کسی توان حمل آن را دارد. پس از شهادت امام حسین (ع) و یارانش، همهچیز به ظاهر پایان یافته بود. خیمهها سوخته، کودکان هراسان و دشمن سرمست از پیروزی بود. در چنین شرایطی، زینب (س) نه فرو ریخت و نه خاموش ماند. او در زمانی ایستاد که ایستادن، شجاعتی فراتر از شمشیر میخواست. بار رسالت عاشورا بر دوش او قرار گرفت؛ رسالتی برای حفظ حقیقت در برابر تحریف.
حضرت زینب (س) اسارت را به سکوت و انزوا تبدیل نکرد، بلکه آن را به فرصتی برای روشنگری بدل ساخت. در کوفه و شام، جایی که سالها تبلیغ و دروغ، جای حقیقت را گرفته بود، وی با کلامی استوار و بیهراس، چهره واقعی ظلم را آشکار کرد. سخنانش نه از موضع ضعف، که از جایگاه قدرت معنوی بود. او به تاریخ آموخت که گاهی یک خطبه، از هزاران شمشیر اثرگذارتر است.
شجاعت حضرت زینب (س) تنها در تحمل مصیبت خلاصه نمیشود؛ شجاعت او در «گفتن» بود. گفتن حقیقت، آن هم در برابر قدرتی که هیچ ابایی از سرکوب نداشت. او نشان داد که ایمان، اگر به آگاهی و مسئولیت اجتماعی نرسد، ناقص است. زینب (س) نهتنها روایتگر عاشورا، بلکه پاسدار پیام آن بود.
امروز، در سالروز شهادت حضرت زینب (س)، جهان ما بیش از همیشه به این الگو نیاز دارد. دنیایی که حقیقت در آن گاه قربانی منافع، رسانهها و تحریفها میشود، تشنه صدای زینبی است. صدایی که نه هیجانی و زودگذر، بلکه ریشهدار، آگاه و مسئولانه است. زینب (س) به ما میآموزد که دینداری، فقط در عبادت فردی خلاصه نمیشود، بلکه در دفاع آگاهانه از حق و بیتفاوت نبودن نسبت به سرنوشت جامعه معنا پیدا میکند.
حضرت زینب (س) الگویی جامع برای زن مسلمان است؛ زنی که هم عاطفه دارد و هم عقل، هم صبر دارد و هم صراحت. او نشان داد که زن میتواند در متن جامعه حضور داشته باشد، جریانساز باشد و تاریخ را روایت کند، بیآنکه از هویت ایمانی و انسانی خود فاصله بگیرد. زینب (س) نه زنِ منزوی است و نه زنِ صرفاً احساسی؛ او زنی است که مسئولیت را میشناسد و از آن نمیگریزد.
یاد زینب (س)، یاد صبری نیست که به سکوت و فراموشی ختم شود؛ یاد صبری است که به آگاهی، اقدام و روشنگری میانجامد. شاید مهمترین پیام او برای امروز ما این باشد که در برابر ظلم و انحراف، صرفاً دیدن کافی نیست. باید فهمید، تحلیل کرد و بهموقع سخن گفت؛ حتی اگر هزینه داشته باشد.
سالروز شهادت حضرت زینب (س) تنها یک مناسبت تقویمی نیست؛ فرصتی برای بازنگری در مسئولیتهای فردی و اجتماعی ماست. زینب (س) هنوز زنده است؛ در هر صدای حقطلب، در هر قلم آگاه و در هر انسانی که اجازه نمیدهد حقیقت، زیر غبار تحریف دفن شود.
نویسنده: فاطمه علیقارداشی؛ فعال اجتماعی و مدیر اداره خانواده، عفاف و حجاب ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان کرمانشاه