محمد ویسیچمه در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی شبکه اطلاعرسانی «مرصاد»؛ در تشریح اهمیت نهادینهشدن حق تجمعات مسالمتآمیز اظهار داشت: این حق در تمام کشورهای جهان وجود دارد و باید در کشور ما نیز به صورت قانونمند جریان یابد تا هر شهروند معترض بتواند با اخذ مجوز، اعتراض خود را به صورت مسالمتآمیز پیگیری کند و در صورت بروز هرگونه تعرض، پلیس امنیت او را تأمین و متعرض و آشوبگر را مجازات کند.
وی افزود: مفهوم تجمع مسالمتآمیز کاملاً متضاد با پدیده اغتشاش است و هیچگونه ارتباطی با تخریب اموال عمومی، دولتی و خصوصی، جانباختن شهروندان و آتشزدن مغازهها ندارد؛ چرا که این اقدامات ضد انسانی در هیچ جای دنیا پذیرفتهشده نیست.
این استاد حقوق بینالملل دانشگاه رازی کرمانشاه همچنین تصریح کرد: آزادی اجتماعات معمولاً در ساعات روز و با هدف انتقال پیام به مسئولان اجرایی صورت میگیرد و تجمعات شبانه جایگاه قانونی ندارد، لذا امیدواریم با تبیین دقیق این مفاهیم در فرصتی مناسب، نسل جوان مرز دقیق میان حق مشروع تجمع مسالمتآمیز و جرم اغتشاش را به خوبی درک کند.
وی در بخش دیگری از سخنانش در خصوص نقض حقوق ملتها در چنین اقدامات تروریستی، گفت: متأسفانه در مراجع بینالمللی با اقامه دعوا کار به جایی نمیرسد که بتوان با طرح شکایت، نتیجهای ملموس گرفت. برای اقامه دعوا در دیوان بینالمللی، باید مبنای صلاحیت وجود داشته باشد که این امر مستلزم رضایت دو طرف یا وجود معاهدهای بین کشورهاست. در حالی که آمریکا هرگز رضایت خود را برای حضور در چنین دادگاههایی اعلام نمیکند و عملاً راه را برابر پیگیریهای حقوقی میبندد.
شورای امنیت، ابزاری در دست قدرتهای بزرگ
این حقوقدان افزود: تنها مرجع باقیمانده شورای امنیت سازمان ملل متحد است، اما این نهاد نیز تحت سلطه قدرتهای بزرگ قرار دارد. هر اقدامی در شورای امنیت باید به تصویب برسد و حق وتو در دست آمریکا، فرانسه و انگلیس است. در نتیجه، ما میتوانیم تنها بگوییم که قواعد حقوق ملل نقض شده است، اما این قواعد فاقد ضمانت اجرایی هستند. همانطور که در مورد سوریه نیز دیدیم، روسیه نتوانست کاری از پیش ببرد و ساختار به گونهای طراحی شده که اجازه تنبیه قدرتهای بزرگ را نمیدهد.
ویسیچمه تصریح کرد: ساختار فعلی اشتباه است و از روز اول به گونهای طراحی شده که قدرتها بتوانند دیگران را تنبیه کنند، اما خودشان مصون از مجازات باقی بمانند. پنج کشور عضو دائم شورای امنیت عملاً در معرض اتهام و مجازات قرار نمیگیرند لذا این ساختار حقوقی بینالمللی کارآمد نیست.
نقض آشکار قوانین حقوق بشر و فقدان بازدارندگی
وی در ادامه بیان داشت: نقض قواعد حقوقی توسط قدرتهای بزرگ، از جمله نقض آتشبس در یمن، مداخله در امور داخلی کشورها و تهدید به حمله نظامی، کاملاً محرز است، اما جایی برای مجازات و تنبیه آنها وجود ندارد. این وضعیت تنها مختص ایران نیست و بسیاری از کشورهای غیرعضو دائم شورای امنیت همواره در معرض ظلم قرار دارند.
این استاد حقوق بینالملل دانشگاه رازی کرمانشاه در پایان گفت: واقعیت تلخ این است که ساختارهای بینالمللی به گونهای شکل گرفته که پوششی برای قدرتهای بزرگ است و تا زمانی که این ساختار تغییر نکند، انتظار احقاق حق از طریق این مجاری، امکانپذیر نیست.