لا تدعونی ویک ام البنین (س)

خوشا مادری که نماید/فدای حسین هستی اش را دهد از سر عشق و ایثار/برای حسین هستی اش را من ِ سائلی که ز خیل ِ/محبین حقّ الیقینم به اذن علمدار بی دست/ثناخوان ام البنینم نمودی همیشه/حمایت ز مکتب تو آرام ِ جان ِ/حسینی و زینب فاطمه ام البنین... شرف در طواف حریمت/ادب کودک مکتب تو بُوَد لحظه لحظه به هر جا/حسین یا حسین بر لب تو به یاد دل غصه دارت/روان گشته اشک از دو عینم نوایت همین بود همیشه/ابالفضل فدای حسینم نبودی ببینی/که آخر چه ها شد ابالفضل فذای/شه کربلا شد فاطمه ام البنین... نبودی ببینی به که عباس/دو دستش ز پیکر جدا شد پس از او عدو بی حیا شد/دگر من نگویم چه ها شد چو نقش زمین شد ابالفضل/عزاخانه شد باغ و گلشن زده دشمن بی مروّت/به فرقش عمودی ز آهن روان آب و خون است/ز مشک و ز دیده حسین می رود راه/خمیده خمیده یا حسین یبن الزهرا...