مکه و ذبیح الله /کربلا و ثارالله

به گزارش بازی دراز، در یکی خداوند فرمان ذبح فرزند رسولش را می دهد و ابراهیم پدر  مامور انجام آن و دیگری خلیفه مسلمین دستور ذبح فرزند رسول خدا را می دهد و مسلمانان مامور انجام آن!؟
دو نقطه ی مقابل هم ،یکی عین طاعت و فرمانبری از خدای یگانه و دیگری عین عصیان و نافرمانی ،که امامی راستین را به مسلخ می برند و ذبح می کنند به نام دین!
چند هزار سال قبل از واقعه ی کربلا ،خداوند انسانها را نهی می کند از هم نوع کشی ،چرا که در آن زمان طبق تورات فعلی فرزند ارشد هر خانواده را برای خدایان ذبح می کردند و اسماعیل نیز فرزند ارشد ابراهیم (ع) بود .
خداوند فرمان ذبح اسماعیل را برای ابراهیم صادر می کند...لحظه ی موعود فرا می رسد ابراهیم خم می شود کارد بر گلوی فرزند می نهد اما...جبرئیل کارد را برمی گرداند،اسماعیل را از زیر دست او کنار می کشد،آنگاه از ناحیه ی دره بثیر قوچ را به جای اسماعیل قرار می دهد و در این هنگام از سمت چپ مسجد خیف صدایی برمی خیزد:ابراهیم رویای خود را تصدیق کردی،و دستور خدارا انجام دادی.
درودی گرم و جاودانه بر ابراهیم باد!
و اینگونه می شود که خداوند برای او نامی نیک و آوازه ای بلند در میان نسل های آینده برجای می نهد.و آئینی نیکو جایگزین سنتی جاهلی می گردد.
به ابراهیم فرمان می رسد که ای ابراهیم قوچ را ذبح کن تا گرسنگان از گوشت آن بخورند تا سیر گردند تا دیگر گرسنه ای در زمین باقی نماند.که این خوشبینانه ترین فلسفه ذبح است.قربانی حیوان به جای انسان!!!به تعبیر آل احمد حیوان را بکش تا شاید دست از آدم کشی برداری!
تا که از آن نیز فراتر روی و به تعبیر دکتر شریعتی تا توان آنرا بیابی که تیغ از دست جلاد بگیری!
اما....سالها میگذرد و چه حیوانها که سالانه بردر خانه خدا ذبح می شوند و چه انسانها نیز هم...
تا ذیحجه سال ۶۰ هجری فرا می رسد و موسم حج می شود و فرزند رسول خدا در روز ترویه از احرام حج به عمره عدول نموده و قصد عراق می کند.این که چرا حسین فرزند رسول خدا سنت دیرینه ی اجدادش را نیمه  تمام رها می کند کسی که از نسل ابراهیم است و وارث او بماند...تا به کربلا می  رسد به همراه اهل و عیال تا عاشورا می شود....فرزند رسول خدا را با نام دین به دست مسلمانان و با دستور خلیفه ی مسلمین ذبح می کنند!!؟؟
چه می شود؟وارث ابراهیم را،فرزند رسول خدا محمد (ص) را ذبح میکنند؟؟!!!
چه کند خدا با این قومی که مصداق کامل صم بکم است و عین فهم لایرجعون؟!
واینگونه می شود که مسلمین آوازه شان در تاریخ می پیچد،آوازه در حق کشی؛در سر نهادن در پای قصرهای قدرت با هر قیمتی ،حتی تا پای کشتن فرزند رسول خدا؛تا برادر کشی که حسین(ع) از خودشان بود برسر گنجینه های ثروت، سرحسین در عوض حکومت ری؛تا....بدعتی می شود پا برجا تا اکنون.
اکنون سالانه هزاران مسلمان به حج می روند تا سنت ابراهیم برپای نهند و هزاران گوسفند و شتر نحر می کنند،اما دستان آلوده ی بسیاری از آنها را می بینیم که آغشته است به خون مظلومانی که بر در مسجدهای ضرار داعش هاو... ذبح شرعیشان می کنند.
و در کف کفشهای مارک دارشان اثر استخوانهای له شده ای کسانی را می یابیم که عدالت از گرده شان بالا رفته و خوردشان کرده است!که عدالت همواره برگرده ی فقرا می نشیند!!
ودر گوشهایشان فریاد کودکانی را می شنویم که همواره به جرم داشتن پدر و مادر مسلمان در پای نیمکت های مدرسه سلاخی شان میکنند....
چه بگویم ای ابراهیم،ای تنها دوست خدا!کجایی؟همچون هاجرت در سعی صفا و مروه ای؟یا همچون اسماعیلت سر نهاده بر خاک؟گویی همچون علی در جمل می مانی؟ اما گویا همچون حسینی بی سر در صحرای عرفات،گویی آمده ای حج نیمه تمام حسین را کامل کنی!؟... کجایی ای ابراهیم! می بینی ای نبی خدا که امروزه چگونه اسماعیلها را به مسلخ می برند؟نه اسماعیل خود را،که اسماعیل دیگران را ،مردم زجر دیده و بلا کشیده را! 
چه خواهی کرد با ما که نماد" ظالم لنفسه مبین" گشته ایم؟!
موسم حج است و حسین (ع) وارث تو،از صحرای عرفات رو سوی قتلگاه نهاده است،میخواهد اسماعیل هایش را علی اصغرها و علی اکبرهایش را به مسلخ برد....میخواهد آنها را فدیه دهد به جای انسانیتی که به مسلخ آورده اند...
همه رو سوی عرفات نهاده اند و حسین نوایی تازه سر داده است....فردا عید قربان است..موسم حج است و مفتی اعظم فتوای ذبح داده است....حسین مان را به مسلخ می برند...
انگار در شهر ما گرد بیهوشی پاشیده اند!