روزی که آسمان برای محمد(ص) و حسن (ع) آغوش گشوده است

بیست و هشتم ماه صفر، سالروز رحلت سيد انبياء و برترين آفريده خدا محمد مصطفي (صلي الله عليه و اله و سلم) است؛ او که ذخیره پیامبران بود و پیام‌آور مِهر و مهربانی...
پیامبری از جنس نور که  بارها در قرآن كريم مورد خطاب حضرت حق قرار گرفته و آیات گواه مقامش هستند.
 در فقدان چنین گوهر نابی اگر آسمان و زمین خون گریه کنند؛ باز هم کم است...
 با آسمانی شدن پیامبر رحمت بود که غربت زهرای مرضیه و علی مرتضی آغاز شد و مهره‌ های تسبیح آل طه،  رنج‌های بسیار دیدند.


و امروز بنا بر نقل مصادف با شهادت سبط اكبر رسول خدا، امام حسن مجتبي (عليه السلام) است، امامي كه پيامبر خدا او را سيدِ جوانان اهل بهشت معرفي كرد و از مقامش سخن ‌ها گفت؛ در یکی از احادیث رسول خدا در وصف ایشان فرمود : « اگر عقل، خود را به صورت مردی نشان دهد آن مرد، حسن (علیه‌السلام) است.» [1]

امامی که در طول مدت حياتش، ستم های فراوان دید، تا آنجا كه آن دسته از يارانش كه به مقام امامت الهی و عصمت ايشان، معرفتی نداشتند با شنيدن خبر صلح  با معاويه، به خيمه آن حضرت حمله ور شدند، سجاده را زير پای ايشان كشيدند و پای مباركشان را مجروح کردند.
واین جفا در حق امام حسن مجتبی علیه السلام تا بدانجا رفت که به حضرت زهر نوشاندند . 

و اینگونه است که بیست و هشتم صفر روز غم ‌بار مسلمین است از فراغ پیامبری رحمت للعالمین و شهادت غریبانه  امام حسن (ع) ...
 بیست و هشتم صفر است و این اندوه بی پایان؛
درود بر پیامبر عشق و مهربانی که نسخه کامل بشریت و اسوه حسنه مکتب اسلام بود و صلی الله عليك يا حسن بن علی المجتبی