<<مباهله>> سند زرین برتری آل کساء

۲۴ ذی‌الحجه سال نهم هجری، روز مباهله،  نقطه عطفی در اسلام و تاریخی ماندگار بر تارک قلب مسلمین و حتی دشمنان اسلام است.
روزی که در آن این مهم که اصحاب کساء محمد(ص) و دخترش فاطمه زهرا(س)، علی مرتضی(ع) و فرزندانش حسن و حسین علیه السلام هستند، برای همگان به اثبات رسید.
و سند محکم آن در آیه ۶۱ سوره آل‌عمران که به آیه مباهله معروف است، آورده شده است.
و اما لفظ مباهله به معنای درخواست لعن و نفرین الهی برای اثبات حقانیت است و بین دو طرفی رخ می‌دهد که هر کدام ادعای حقانیت دارند.
اما شهرت آن در اسلام و تاریخ این دین مبین به ماجرایی اطلاق می‌شود که در آن پیامبر اسلام(ص) پس از مناظره با مسیحیانِ نجران و ایمان نیاوردن آنان، پیشنهاد مباهله داد و آنان پذیرفتند؛ اما با این وجود، مسیحیان نجران، در روز موعود از این کار خودداری کردند.
اما این جریان از سویی، سند محکم حقانیت دعوت رسول خدا محمد مصطفی(ص) است و از سوی دیگر نشان و دلیلی مستحکم بر فضیلت همراهان او (حضرت علی، فاطمه و حسنین)….

اما منزلت علی مرتضی علیه‌السلام در این واقعه جایگاهی است که دل شیعیان را به عدالت علوی اش محکم و دل دشمنانش را به لرزه انداخته است.
چون شیعیان، معتقدند امام علی(ع) بر اساس آیه مباهله، به منزلۀ نَفْس و جان پیامبر اکرم (ص)است.
از سوی دیگر این نکته مهم است که زمان خاص مباهله از هنگام طلوع فجر تا طلوع خورشید می‌باشد. 
این مهم که رسول خدا در جریان مباهله، حضرت علی(ع)، فاطمه زهرا(س) و امام حسن و امام حسین(ع) را فرا خواند تا به همراه آنان، مباهله با مسیحیان نجران را انجام دهد را عالمان و مفسّران شیعه و سنّی در کتاب‌های تفسیر، حدیث و تاریخ خود نقل کرده‌اند.
که این امر از سوی شش امام معصوم (امام علی(ع)، امام حسن(ع)، امام صادق(ع)، امام کاظم(ع)، امام رضا(ع) و امام هادی علیهم‌السلام) و ۹ شخصیت از اصحاب پیامبر خدا‌(ص) و پنج نفر از تابعین نیز تایید و روایت شده است.
به عنوان نمونه نیز در کتاب صحیح مسلم و کتاب سنن ترمذی چنین روایت شده است:
هنگامی‌که آیه مباهله نازل گردید، پیامبر خدا(ص) امام علی(ع)، امام حسن(ع)، امام حسین(ع) و حضرت فاطمه(س) را فرا خواند و فرمود: «اَللّهُمَّ هؤُلاءِ أَهلی؛ خدایا! اینان اهل من و خانواده من هستند.»‌
آری داستان مباهله، سند عزتمندی و فخر شیعه در طول تاریخ است؛ چرا که ارزش و جایگاه همراهان پیامبر اسلام (ص) که همان اهل کسا یا اهل بیت اویند، در این ماجرا به خوبی به نمایش گذاشته‌شده و کمتر کسی آن را انکار کرده است.
جریانی که در آن پیامبر(ص)؛ از حضرت علی(ع) به عنوان جان و نفس خویش تعبیر می‌کند، و این تعبیر به معنای برتری او پس از خودش بر تمام امت بلکه همه مردم عالم است!
مباهله، گویی زنجیر دانه‌های تسبیح آل محمد(ص) است که که در لوای پیامبر(ص) درخششی بی‌بدیل یافتند و به اثباتی دوباره رسیدند.