صیغه عقد اخوت در روز غدیر

بازی دراز 1404/در هر صورت فضيلت اين روز شريف،بيش از آن است كه ذكر شود،و اين روز قبولى اعمال شيعيان،و روز برطرف شدن‏ غمهاى ايشان است و روزى است كه حضرت موسى عليه السّلام بر ساحران پيروز شد،و خدا آتش را بر ابراهيم عليه السّلام سرد و سلامت نمود و حضرت موسى عليه السّلام‏ يوشع بن نون را جانشين خود كرد،و حضرت عيسى شمعون الصّفا را خليفه خود قرار داد و حضرت سليمان عليه السّلام ملّت خود را برا جانشينى آصف بن برخيا گواه گرفت،و جناب رسول خدا بين اصحاب خود عقد برادرى برقرار كرد،به اين خاطر عقد برادرى در اين روز با برادران مؤمن‏ سزاوار است و كيفيت آن بصورتى كه شيخ ما در كتاب«مستدرك الوسائل»از كتاب«زاد الفردوس»نقل فرموده است چنين‏ است:دست راست خود را بر دست راست برادر مؤمن خود بگذارد،و بگويد: وَاخَيْتُكَ فِي اللَّهِ وَ صَافَيْتُكَ فِي اللَّهِ وَ صَافَحْتُكَ فِي اللَّهِ وَ عَاهَدْتُ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ وَ كُتُبَهُ وَ رُسُلَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ الْأَئِمَّةَ الْمَعْصُومِينَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ عَلَى أَنِّي إِنْ كُنْتُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ الشَّفَاعَةِ وَ أُذِنَ لِي بِأَنْ أَدْخُلَ الْجَنَّةَ لا أَدْخُلُهَا إِلا وَ أَنْتَ مَعِي در راه خدا برادرت شدم،و در راه خدا دوست با صفايت گشتم،و در راه خدا با تو دست دادم،و با خدا و فرشتگان،و كتابهايش و رسولان و پيامبرانش،و امامان معصوم(درود بر آنان)عهد كردم،بر اينكه اگر از اهل بهشت و شفاعت بودم،و به من اجازه داده شد.كه وارد بهشت شوم،به بهشت وارد نشوم مگر اينكه تو هم با من باشى. آنگاه براد مؤمن بگويد:پذيرفتم سپس بگويد:همه حقوق برادرى را از توس اقط كردم،به جز شفاعت و دعا و زيارت. فيض كاشانى در كتاب«خلاصة الاذكار»،صيغه اخوّت را قريب به همين صورت‏ ذكر كرده،آنگاه فرموده:طرف مقابل قبول نمايد براى خود،يا موكّل خود به لفظى كه دلالت بر قبول نمايد.سپس از يكديگر جميع‏ حقوق برادرى را جز دعا و زيارت ساقط كنند.پ